De brandwerende norm nader bekeken

Norm?
Een brandwerende norm omschrijft in detail hoe een produkt getest dient te worden om het predikaat "brandwerend" te mogen voeren. Doordat de manier testen in een norm is vastgelegd, maakt het niet uit bij welk geaccrediteerd onderzoeksinstituut (en in welk Europees land) men zo'n test uit laat voeren: de testomgeving en de voorwaarden waarin getest wordt is daardoor in elke situatie hetzelfde.

Om onze produkten te kunnen testen op brandwerendheid wordt gebruik gemaakt van de NEN-EN 1634-1 norm (in het verleden NEN-6069). Hoewel deze norm in Nederland nog niet officieel van kracht is worden onze nieuwe profielen wel al conform deze norm getest.

Waarom testen?
De noodzaak van testen laat zich eenvoudig verklaren doordat dit voorgeschreven is door het Bouwbesluit, de Woningwet en andere officiele regels. Daarin wordt in beschreven dat aantoonbaar moet worden gemaakt dat een produkt wat voor een bepaalde (veiligheids) toepassing verkocht wordt ook aan de hieraan gestelde eisen moet voldoen. De huidige wet- en regelgeving stelt de eigenaar van een bedrijfspand hoofdelijk aansprakelijk voor de gevolgen van calamiteiten, maar ook bij het in gebreke blijven van het voorkomen deze calamiteiten! Daaruit blijkt duidelijk de noodzaak van het toepassen van goedkeurde materialen. Niet alleen voor anderen, maar ook voor zichzelf.

Hoe wordt er getest?
In de norm staat precies omschreven de brandproef moet worden uitgevoerd en zijn de eisen gesteld waaraan de deurbladen moeten voldoen om het predikaat "30 of 60 minuten brandwerend" te mogen voeren. De brandproeven moeten worden uitgevoerd door een erkend en geaccrediteerd instituut. In Nederland wordt dit bijvoorbeeld gedaan door TNO.

Voor het uitvoeren van een brandproef wordt een kozijn met deur of deuren (compleet voorzien van al het benodigde hang- en sluitwerk) voor de beproevingsoven geplaatst en ingemetseld. Vervolgens wordt de gasgestookte oven in werking gesteld en de oven met een overdruk van 20 Pascal verhit volgens de standaard brandkromme.

Afhankelijk van de beoogde hoeveelheid brandwerendheid worden de deuren 30 minuten verhit met een maximale temperatuur van +/- 842 graden Celsius of 60 minuten met een maximale temperatuur van +/- 945 graden Celsius. Bij het testen wordt altijd een situatie gebruikt waarbij de deuren "naar het vuur toe" draaien. Dat is de zwaarst mogelijke situatie om te testen. Dat komt doordat bij het (eenzijdig) verhitten van houten deurbladen deze aan de vuurzijde krimpen. Het gevolg is dat deze zijde van de deur van het vuur af buigt. De hoekpunten buigen echter naar het vuur toe!

Bij een dergelijke situatie is dit een nadelig effect aangezien de hoeken van de deurbladen uit de kozijnsponning komen. Hierdoor ontstaat ruimte voor vlamdoorslag. Dit effect ontstaat niet bij deuren die van het vuur af draaien (door het eerder beschreven kromtrek gedrag worden de hoeken hier juist steviger in de sponning gedrukt). Daarnaast zijn de scharnieren en de kwetsbare kopse kanten van de deuren niet beschermd door het kozijn als ze naar het vuur toe draaien.

Wat ook goed is om te weten, is dat bij het testen van deuren met een aanslag, een aanwezig slot in een van de deuren niet gebruikt mag worden. Met andere woorden, de deuren mogen niet op slot en de sleutel mag niet in het slot aanwezig zijn tijdens de test.